De enige welgekende Gauthier tot vandaag is modeontwerper Jean-Paul Gauthier, maar daar kan snel verandering in komen aangezien multi-instrumentalist Daniel Gauthier zojuist zijn tweede cd ‘Above the storm’ heeft uitgebracht. De opvolger van de in beperkte oplage verschenen ‘En ce jour et pour toujours’ laat vrij vlug duidelijk merken dat de zang het zwakke punt is van deze cd. Muzikaal gezien liet Daniel zich bijstaan door een extra gitarist en ook een extra drummer om alzo een ruimere waaier van klanken en een hemelsbrede sfeer te creëren. In het openingsnummer "Above the storm" werd Daniel’s solide basspel volledig op de voorgrond geplaatst. Het geheel probeerde men te ondersteunen door een plat metaalklinkende drum. In "Empty space" is het duidelijk dat Daniel’s voertaal Frans is. Het nummer wordt in het Engels gezongen maar door het slecht plaatsen van de accenten klinkt het wat magertjes. Zijn timbre doet mij ergens denken aan Druid’s Dane Stevens gecombineerd met Machiavel’s Mario Guccio. Gauthier is voornamelijk een bassist en hij laat geen kans voorbijgaan om dat duidelijk te maken aan de luisteraar door de basklanken ook in "Evening of a new romance" volledig op de voorgrond te mixen en zo zelfs de akoestische gitaar bijna geheel weg te spelen. Goedkoop klinkende repetitieve synthesizerloops vormen de basis van "Quartet solo" met daarbovenop een gitaarsolo die een beetje als Steve Howe klinkt om vervolgens volledig te veranderen in Daniel Gauthier’s eigen ‘Fish out of water’. Het huwelijk tussen bas en akoestische gitaar maakt van "Real love" een nummer met een heel broze structuur die doet denken aan de vroege Machiavel en/of Flyte. Ik denk dat Gauthier eens zou moeten investeren in een goede sampler omdat sommige van zijn klanken echt doen denken aan een speelgoedorgeltje ! Luister eens naar de orgelklank in "Silent years" en stel je dan even voor dat Gauthier een heuse Hammond C3 gebruikt zou hebben ! Het album eindigt met het 18’ durende "Cross the bridge", een probeersel dat een beetje weg heeft van ‘Close to the edge’ en ‘Tubular bells’. Eens te meer povere keyboardklanken die de ziel van het nummer wegnemen maar desondanks heeft dit nummer toch nog wat interessante passages die mij doen denken aan Nathan Mahl. ‘Above the storm’ bevat genoeg aantrekkelijk materiaal om nu al uit te kijken naar het derde album. Niettemin zou onze Canadese Chris Squire zeker moeten werken aan zijn zangmogelijkheden (misschien een zangbegeleider nemen die het vreselijk accent kan wegwerken !) en daarenboven zou hij moeten investeren in beter klinkende synthesizers. Misschien moet hij toch maar overwegen om beroep te doen op een toetsenist ! Tenslotte was het Yes album ‘Close to the edge’ ook maar het vijfde album van de groep, dus nog voldoende tijd om te verbeteren. Bespreking : John "Bobo" Bollenberg Vertaling : William Beckers |
