|
Release : 2000
Label : Progress Records
Catalogus nummer : PRCD 006
Totale speelduur : 52’12"
|
Tracklijst:
Before the sunrise (9’09") / Let us be amazed (8’58") /
The balad of fortune (7’55") / The dream (3’09") /
Dreamland (8’19") / Parsite (8’07") / Sailing on by (6’25")
Muzikanten:
Göran Fors : zang, bas, baspedalen
Ulf Petterson : toetsen
Sven Larsson : gitaren
Dan Fors drums
Website:
http://welcome.to/galleon
http://go.to/galleon
Contact:
galleon_sweden@hotmail.com
|
Het produktieve Galleon, dat begonnen als Aragon reeds van 1985 aan de harde
symfo weg timmert, heeft met ‘Beyond dreams’ een mooie plaat uit. Al die
tijd hebben ze het melodische aspect in de symfo hoog in het vaandel gehouden
wat dan weer resulteert in het soort muziek welke je makkelijkheidshalve onder
de grote noemer neo-prog zou kunnen onderbrengen. Ook al bestaat Galleon uit
vier uit de kluiten gewassen muzikanten toch primeert de melodie boven het
technische vernuft en da’s iets wat we deze jongens toch mogen meegeven. Het
resultaat kan je dan ook een bonte mengeling van Everon, Saga, Yes tot zelfs
A-Ha noemen. Ook al houdt drummer Dan Fors het ritme in strakke banen tijdens
‘Before the sunrise’, toch krijgt het geheel een bombastische finale middels
machtige toetseninterventies van Ulf Petterson. Stevige basklanken openen ‘Let
us be amazed’ en dat zijn we ook nadat vreemde synthklanken het nummer komen
versterken. Piano en gitaar laten het nummer vervolgens wegzakken in een lekker
melodieus klinkend geheel vooraleer de synth ons naar Arabische oorden
meesleurt. ‘The ballad of fortune’ heeft alle ingrediënten om als een
klassieker door het leven te gaan. Vooral de melodische aspecten voeren opnieuw
de bovenhand waarbij dit nummer makkelijk in het geheugen blijft kleven. Alle
krediet moet hier richting toetsenist Ulf Petterson gaan want het is vooral zijn
inbreng die het hem doet. ‘Dreamland’ is wellicht het meest progressieve van
de nieuwe nummers inclusief diverse wendingen en de perfecte integratie van
akoestische gitaar. Zwaarmoedig en depressief klinkt dan weer de intro van ‘Parasite’
en daar zal het samenspel tussen de loodzware Rickenbacker en de toetsen wel
voor iets tussen zitten. Wanneer het drumwerk overschakelt naar een vlotter
ritme komen we al vlug bij het soort muziek dat niet mis zou staan op Yes’s
‘The ladder’. Het is opnieuw het toetsenspel van Petterson welke de
toegankelijkheid van ‘Sailing on by’ extra beklemtoont. De vlotte interactie
tussen toetsen, gitaar en stem doen de vergelijking met Everon meer dan eens
opgaan. Met de schitterende melodie in het eindsegment neemt Galleon in alle
glorie afscheid.
Bespreking: John 'Bo Bo' Bollenberg
|