De
Zweedse uit de bol geslagen viervuldigheid Ensemble Nimbus slaat met haar alweer
derde release opnieuw hard onder de gordel. Een full CD van dit gezelschap
beluisteren vergt inderdaad een fysische inspanning welke gelijk staat met het
afwerken van een heuse triatlon ! Sinds “Key figures” uit 1994 en
“Scapegoat” uit 1998 blijkt “Garmonbozio” de duidelijk afgebakende lijn
verder te zetten. Vreemde wendingen met Zeuhl en Rio verwantschap waarbij
ondermeer de klarinet van Lars Björk deze vergelijkingen dik in de verf zet. De
stuwende kracht achter het geheel blijft de van Samla Mammas Manna en
Flowerkings gekende drummer Hasse Bruniusson die als een niet kapot te krijgen
dieselmotor de groep van de nodige energie blijft voorzien. “Garmonbozia”
zou volgens boze tongen wel eens de overblijfsels kunnen bevatten uit de
“Scapegoat” tijd want initiëel werd er toen met de idee gegoocheld om er
meteen een dubbelceede van te brouwen. Het lange openingsnummer “Three stories
from the blue cage” bevat enorm veel variatie waaronder een mooie afwisseling
tussen klarinet en viool waardoor het geheel aan een mix van King Crimson en
Zappa doet denken.
De interesse van de groepsleden in hedendaagse klassieke Russische
componisten klinkt soms wat door in de zwaarmoedigheid van de muziek zoals we in
“Specific curtain” kunnen waarnemen. Hier komt Flowerkings toetsenist Tomas
Bodin eveneens een potje meespelen net als in “Radiant brains” terwijl hij
ook aan de compositie sleutelde van “Emergency landing”. Dezelfde slagkracht
als Djam Karet, Ozone Quartet en zelfs Kopecky kom je op de één of andere
manier in deze strikt instrumentale muziek wel ergens tegen. De klassiek
geschoolde Lars Björk (geen familie van !) kwam dankzij een in Uppsala wonende
Indiër in aanraking met Oosterse muziek wat hij dan weer samen met gitarist
Hakan Almkvist op een stiekeme manier in de eigenzinnige muziek weet te loodsen.
Niet voor de hand liggende, avantgardistische uitspattingen op dezelfde leest
als Henry Cow, Univers Zero, Art Zoyd, Leloublan of Etron Fou komen her en der
om het hoekje kijken. Vanuit een technisch oogpunt bekeken zullen er op deze CD
ook wel aardige vondsten staan zoals het door Bruniusson geschreven “The arrow
of time” dat wellicht alle mogelijke tempo’s uit het gulden boek der muziek
in zich heeft en omwille van het koor ook wel vergelijkingen met Magma kan
doorstaan. “Scapegoat” is dan weer een mengelmoes van speelse vondsten
terwijl in “Tornado hunting” de viool als experiment op de pijnbank wordt
gelegd.
Al bij al zéér geschifte muziek dat vanzelfsprekend meer
grensverleggend is dan de doorsnee release. Ensemble Nimbus componeert dan ook
Ensemble Nimbus muziek, composities die het midden houden tussen vastomlijnd en
improvisatie kortom het ideale voer voor een label als Cuneiform. Hou de
dwangbuizen alvast klaar ! |
