|
Release : 2000
Label : Eagle Records / Pias
Catalogus nummer : EAGCD120
Totale speelduur : 74’36"
|
Tracklijst:
A devilish intro / She said / Festival! / For no one / The iron maiden
/ Hors d’oeuvre / Mocking bird / Harbour / River of dreams / Poor
man’s moody blues / New song (old story) / Brave new world /
Galadriel / Loving is easy / Star bright
Muzikanten:
John Lees : gitaren, zang, blokfluit
Woolly Wolstenholme : mellotron, toetsen, 12-string gitaar, harmonica,
zang
Jeff Leach : toetsen, zang
Kevin Whitehead : drums, percussie
Craig Fletcher : bas, zang
Website:
www.bjharvest.co.uk
Contact:
ibjhfc@bjharvest.co.uk
|
Mocht ik ze langs straat tegenkomen ik zou ze nog nooit opgemerkt hebben. Ik
heb het over de tanende, grijze verschijningen John Lees en Woolly Wolstenholme
beiden originele leden van het ooit zo populaire BARCLAY JAMES HARVEST. Middels
drie extra krachten hebben zij in het kielzog van het goed verkopende studio
album ‘Nexus’ opnieuw een heuse toernee ondernomen in Duitsland en
Zwitserland in april/mei ‘99. Ik herinner me nog goed dat ik tijdens mijn
legerdienst in Lüdenscheid een uitstap organiseerde naar Dortmund waar een heus
festival geprogrammeerd stond. Op de affiche Sniff’n the Tears, Dr Feelgood,
The Police, Whitesnake, Dire Straits en als top of the bill Barclay James
Harvest. Omdat men wat problemen had gehad bij de soundcheck werd besloten om de
programmatie te wijzigen en de twee eerste groepen te verwijzen naar de laatste
plaats om zo BJH de kans te geven voor een volle, enthousiaste menigte, hun ding
te laten doen. Ze begonnen toen met het imposante ‘Nova lepidoptera’ doch
dit keer nemen ze meteen de draad op middels het onsterfelijke ‘She said’.
Op ‘Revival’ wordt de perfecte mix afgeleverd tussen klassiekers en nieuwe
nummers. Als bijna vanzelfsprekend zijn daar ‘She said’, ‘For no one’,
‘Mockingbird’, ‘Poor man’s moody blues’, ‘Loving is easy’ en ‘Galadriel’.
Lange tijd heb ik hun allereerste live dubbelaar als hun beste live document
beschouwd doch dat was vooraleer ik deze ‘Revival’ had gehoord. Qua sfeer
zit de muziek van BJH tussen symfo, folk en klassiek in met misschien een
duidelijke knipoog richting Moody Blues ? Het stemtimbre van John Lees heeft met
de jaren aan maturiteit gewonnen, zijn gitaarstijl heeft aan niets moeten
inboeten terwijl de toetsen van Wolstenholme mooi in de achtergrond hun sterkte
blijven bewijzen en hij terecht als ‘meester van de mellotron’ de
geschiedenis mag ingaan. Het album bevat tevens een tot op heden onuitgegeven
nummer dat in feite gedurende de toernee werd bijgeschaafd en dat naar de
originele titel van ‘New song’ luistert. Zoals gewoonte is het een nummer
dat vele intonaties kent doch van origine een akoestische opbouw kenmerkt dat
middels het typische geluid van John Lees’ elektrische gitaar plots een andere
wending krijgt. Zeg maar het BJH recept ! ‘Revival’ is een crème van een
plaat, een zalige oorzalving zonder ook maar één negatief punt. Wondermooi !
Bespreking: John 'Bo Bo' Bollenberg
|