Op het Jethro Tull album ‘j-tull dot com’ konden we bij wijze van bonustrack kennis maken met het dan op stapel staande nieuwe album van meester tovenaar Ian ANDERSON. Ondertussen heeft Anderson reeds toegegeven enorm beïnvloed te zijn door zowel folk als Arabische ritmes en voornamelijk dat rustieke folkgevoel vinden we massaal terug op ‘The secret language of birds’. In alle opzichten is de royale dosis van 15 nummers onder de akoestische hoofding terug te vinden met een duidelijk ontspannen Anderson op dwarsfluit, akoestische gitaar, bouzouki, basgitaar, mandoline, piccolo en percussie. Ian wordt grotendeels bijgestaan door de compromisloze inzet van toetsenist Andrew Giddings die naast accordeon, piano en orgel ook nog marimba, percussie, elektrische bas en orkestrale klanken aan de plaat toevoegt. Van dat laatste krijg je alvast een mooi staaltje in ‘The little flower girl’. Arabische invloeden druipen van ‘The water carrier’, met Martin Barre op gitaar, en ook in ‘A better moon’ komt een gelijkaardige ritmiek overgewaaid. De plaat is in feite een deeltje van het eigenlijke Jethro Tull want ook op ondermeer ‘Aqualung’ staan een drietal akoestische nummers die in feite alleen maar Anderson laten horen aangevuld met een heel klein arrangement. Gelijkaardige muziek kan je verwachten op ‘Songs from the wood’ en ook ‘Heavy horses’ bevatte nogal het ‘folk’ gevoel. In feite is Anderson geprivilegieerd in die mate dat hij een riant huis in de weide vlaktes kan betrekken waar hij inderdaad elke morgen, bij het openen van zijn slaapkamervenster, de ‘secret language of birds’ kan horen. Alle15 nummers op deze nieuwe plaat zijn muzikale schilderijtjes zoals alleen Anderson ze kan schilderen. Het canvas is de tekst, zijn unieke stemtimbre het royale kleurenpalet en de immer aanwezige dwarsfluit de ‘stand-in’ voor het broodnodige penseel. De CD bevat tevens een multimedia segment waarop we eerst en vooral een verbluffende beeldkwaliteit constateren plus een relaxte Anderson die ons in zijn nooit aflatende minnestreel-stijl over wat uitleg voorziet, gevolgd door de knap gedirigeerde doch sobere video voor het titelnummer. Een warme, mooie plaat boordevol klasse ! Bespreking: John 'Bo Bo' Bollenberg |
