Opgenomen
tijdens een jamsessie in Sao Paulo in 1990, bracht het Italiaanse Mellow label
in 1992 de CD ‘Voyage to Ixtlan’ uit. Gebouwd rond de zuiver instrumentale
muziek van toetsenist Amir Cantusio Jr. bevat het album meer psychedelische
elementen dan zuivere ‘prog’. Nu, vele jaren later, lijkt het er op dat de
Mellow uitgave al lang niet meer verkrijgbaar is waardoor het Braziliaanse Rock
Symphony label besloot om de plaat opnieuw uit te brengen. Aangevuld met maar
liefst 22’ extra speeltijd verdeeld over 3 nieuwe nummers heet de plaat
tegenwoordig ‘New voyage to Ixtlan’. Deze door toetsenist Amir Cantusio Jr.
gecomponeerde muziek bevat echter meer psychedelische invloeden dan pure
‘prog’.
Het eigenlijke album is gebaseerd op het boek van Carlos Castaneda en is
ondermeer opgedragen aan de Amerikaanse Toltec (dag Jon Anderson !) Civilisatie.
Daarenboven is Amir Canusio Jr. één en al voor de natuur, vrede en liefde
waardoor de psychedelische benadering van zijn muziek perfect aansluit bij de
LSD Woodstock gedachte. Luister maar eens naar het lange “The cave of gods”
met die lekkere ‘acid drenched’ gitaar van Paulo Archangelo teneinde een
idee te hebben van de muziek van Alpha III. Zowel bas als drums volgen een
hypnotiserende ‘loop’ terwijl gitaar en toetsen elkaar om beurten
afwisselen. “Inner fire” klinkt meer symfonisch met lekker veel synthesizer
riffs en sterke basuithalen. Het titelnummer “Voyage to Ixtlan” is gebaseerd
op een oosters repetitief ritme waardoor flarden vervormde synthklanken en
gitaar verweven zitten vooraleer het nummer richting vroege Floyd afstevent. Op
de originele Mellow release werd een extra nummer toegevoegd in de vorm van
“The wizard”. Opgenomen in 1985 met een andere drummer en bassist is dit een
slecht opgenomen uptempo nummer opgebouwd rond orgel en synth.
De eerste van de (nieuwe) bonustracks is “Between the two worlds”
welke dicht in de nabijheid van ELP komt niet in het minst wat betreft de
klassieke orgelklank van Amir. Jammer genoeg klinkt het ritme een beetje
goedkoop. “The other side” is véél te lang uitgesponnen en bevat weinig
verrassingen zodat het uitmondt in een lange kosmische bedoening. Het slotnummer
“Stone warriors” is alweer uit het betere hout gesneden met opnieuw het
orgel in een glansrol. Af en toe komt de muziek in de nabijheid van Triumvirat
terwijl de ritmiek in het huishouden van Asia gezocht kan worden. Ook al zijn
die drie bonustracks eerder opgenomen als demo’s in 1995 toch laten ze de
nieuwe wending van Alpha III horen waarin het orgel centraal staat. Ik zou de
groep dan ook sterk adviseren om de psychedelische trekjes achterwege te laten
en volop de kaart te kiezen van het orgel. Bespreking: John 'Bo Bo' Bollenberg |
