Adventure is een Noors trio dat op hun zelf geproduceerd album acht nummers groepeerde onder de titel "The Motherland" en nog eens tien andere groepeerde als "Seasons". Over de opname van dit album verliep een periode van drie jaar en in die periode werd gekozen voor een combinatie van progmetal en middeleeuwse elementen met daarbovenop een hoop ‘Vikinggevoel’. Fans van Blackmore’s Night zullen dit album zeker smaken omdat het gebruik van akoestische gitaren rug aan rug met elektrische escapades veelvuldig voorkomt. Om het muzikale geheel nog eens extra te verrijken werd er gebruik gemaakt van fluit en mandoline. Adventure heeft deze cd half instrumentaal gehouden en is er vooral in geslaagd om een perfect evenwicht te creëren en dit om iedereen gelukkig te houden. Al meteen bij het openingsnummer "Rivers of gold" werd er van de fluit gebruik gemaakt om de overgang van het krachtige gedeelte naar het meer intieme zanggedeelte te verwezenlijken. "Longing for home" is een prachtig instrumentaal stuk met een leuk Procol Harum-achtige orgelklank door gans het nummer met daarbovenop Oldfieldachtige gitaar. "The wee hours" plaatst de groep in een denkbeeldige middeleeuwse pub. Onmiddellijk roept het beeld zich op van grote braspartijen met nog grotere pinten om de zorgen weg te drinken. Met "Into the dreams" stapt de groep bijna in de voetsporen van Ritchie Blackmore’s Rainbow omdat het nummer ergens de sfeer van "zestiende eeuwse Greensleeves" inhoudt alvorens meer ritmisch te worden en grootse gitaar en synthesizers worden toegevoegd. Er sluipt meer Oldfieldachtige gitaar in "New adventures". Dit nummer verliest jammerlijk genoeg veel van z’n kwaliteiten omwille van het verloren gaan van details bij de eindmix. Bij "Sunrise" daarentegen komt het oog voor detail weer helemaal op de voorgrond door het duet tussen de klassieke gitaar en de fluit. "Last days of summer" klinkt dan weer heel plechtig met een piano die zich nestelt tussen twee gitaren en een koor. Zeer zeker een mooi nummer. Met "Winterstorm/A new day" lijkt het of de groep er absoluut niet uitgeraakt of ze nu of prog of regelrechte metal spelen. Ik was redelijk tevreden en enthousiast bij m’n eerste beluistering van dit album maar hoe meer ik het draaide hoe meer tekortkomingen ik tegenkwam. De opname van dit album gebeurde tussen juni ‘96 en november ’99 en vervolgens waren er nog eens zes maanden nodig om het te mixen! Ik durf erom wedden dat verschillende nummers meerdere malen werden opgenomen en dat zij daardoor alsmaar zelfkritischer werden. Ze hadden dit eerste album ergens in ’97 moeten uitbrengen en uit de kritiek van de kopers moeten leren wat de mankementen waren aan dit album. Met deze informatie konden zij dan een tweede maal de studio intrekken. Ook een producer van buitenaf aantrekken is dikwijls veel beter dan alles zelf te willen doen. Niettemin hebben fans van Blackmore’s Night, Jethro Tull en Tempest een nieuwe naam om aan hun lijst van hebbedingetjes toe te voegen. Bespreking: John 'Bo Bo' Bollenberg Vertaling William Beckers |
