Lange tijd werd het debuut van XII ALFONSO vergeleken met het betere werk van Camel. Hun met Keltische elementen doorspekte ‘The lost frontier’ scoorde overal ter wereld en het was ondermeer de unieke stem van Caroline Lafue die de plaat naar ongekende hoogtes deed stevenen. Op ‘Odyssees’ is Caroline jammer genoeg niet meer van de partij en is zij door veel zwakkere vocalen vervangen. In ‘Odyssee’ doet de magere vrouwenstem zelfs de hoogdagen van een Jane Birkin herleven ! Gelukkig blijven de instrumentale stukken echter van een zéér hoge kwaliteit en kan het talent van de broertjes Claerhout en toetsenist Stephane Merlin voluit worden gesmaakt. ‘Eclipse’ is een soort ode aan de ruimtevaart met inbegrip van authentieke gesprekken van astronauten. Zoals ook op het debuut weet XII Alfonso hier perfect het midden te houden tussen gezongen stuken en instrumentale nummers, tussen (hoofdzakelijk) Franse en Engelse teksten. Het blijft een collectief die naast de ruggengraat beroep doet op een aantal gastmuzikanten die elk hun eigen kleur aan de muziek toedienen. Het is hoofdzakelijk de akoestische eenvoud die de plaat siert terwijl de groep ook het experiment niet schuwt. Zo bestaat ‘Lithophonia’ voornamelijk uit het geluid van stalagtieten en stalagmieten die speciaal werden opgenomen in de grotten van Pech-Merle. Geluiden van 25000 jaar oude overblijfsels die uiteindelijk op de meest geavanceerde geluidsdrager terecht komen ! ‘Ou vont les amants’ is sterk romantisch opgebouwd en herbergt een schitterende Saint-Preux achtige piano terwijl Dan Ar Braz en Mickey Simmonds (Fish, Camel, Renaissance) voor de hoogtepunten zorgen. ‘Tout passe’ doet me in de verte een beetje aan typisch Franse filmmuziek denken en daar zal de accordeon wel niet vreemd aan zijn. Je hoort als het ware het stokbrood en de beaujolais door de boxen druipen. Het percussieve ‘Noria’ bevat aardig wat Arabische invloeden doch het ritme verdwijnt tijdens ‘Le dernier voyage’ ofte een soort sereniteit à la Gordon Giltrap. Very folky klinkt ‘Dominique Larrey’ waar ook doedelzak de intrede doet en het geheel als een mooie basis zou kunnen dienen voor weeral een onvergetelijk Laïs nummer ! Als bonus krijgen we het live opgenomen ‘En castille’ met ondermeer een gastrol voor de van Minimum Vital gekende broers Thierry en Jean-Luc Payssan. Zonder meer een schitterende plaat deze ‘Odyssees’, zoals steeds enorm gevariëerd, boordevol vakmanschap en een droom voor liefhebbers van akoestische muziek met folkinslag.

Website in order to promote progressive rock to a broader audience in Flanders but also in the entire world. No part from this website may be used in any other publication whether in print or on the world wide web without the editor's consent - all material is exclusive to Prog-Nose and copyright protected.

Last updated: 30 maart 2003 .
All rights reserved. Copyright © Prog-Nose 30/05/2001.