TEN JINN: As on a darkling plain

	Muzikanten: John Paul Strauss : zang, piano, toetsen Mark Wickliffe : drums, percussie, achtergrondzang, toetsen, gitaar, bas Matt Overholser : bas, stick Bob Niemeyer : toetsen, achtergrondzang Michael Matier : gitaren Gastmuzikanten: Stan Whitaker (gekend van Hapy the Man) : elektrische gitaren Kenneth Francis : elektrische gitaren, achtergrondzang
Release : 1999 Label : Wild Man Records (later uitgebracht op Musea) Catalogus nummer : WMR-002 (Musea = FGBG 4329.AR) Totale speelduur : 72’07”	Website: Contact:
Tracklijst: As on a darkling plain (40’05”) / Lost in the mney (5’55”) / Blind authority (3’51”) / Rock (5’56”) / I can’t see (5’03”) / Tomorrow (6’19”) / Lay down beside me (in the rain) (5’03”)

‘Typisch Amerikaans’ ! Wat dat ook zou mogen betekenen en toch hebben Amerikaanse groepen in het progressieve genre over het algemeen een andere ‘klank’ dan hun Europese broers en zussen. Ik denk dat het begonnen is met Happy the Man die op een zeer speciale manier een nieuw geluid heeft ‘gebrouwen’ welke de nieuwe lichting USA groepen maar al te gretig hebben gebruikt om er hun eigen sound op te enten. In feite komt de muziek van TEN JINN dicht in de buurt van Echolyn. Het album ‘As on a darkling plain’ vormt in feite slechts één enkel nummer dat gebaseerd is op het boek ‘The vampire Lestat’ van Anne Rice. Tijdens ‘Darkling plain’ en ‘Byzantine fire’ valt het me op hoe dicht deze groep bij de sound van Jethro Tull aanleunt … zonder dat er een dwarsfluit aan te pas komt ! Alle ‘eer’ is op het conto van zanger John Paul Strauss te schrijven. Met zo’n naam moeten de klassieke invloeden hoorbaar zijn en dat komt ook in het opera-achtige ‘Theater of the vampires’ om het hoekje kijken. Klassieke piano is alomtegenwoordig en tijdens ‘The legacy of Magnus’ is zelfs een heus kerkorgel van de partij. Een klassieker wordt er ook genoteerd in de persoon van Happy the Man gitarist Stan Whitaker die hier als ‘gast’ een potje komt meespelen. Tijdens het uptempo ‘Run away’ komt de groep dan weer in de buurt van een Saga. Wat de groep Boston geweest is voor AOR is deze Ten Jinn voor symfonische rock. Nu maar hopen dat hun ‘As on a darkling plain’ ook een paar miljoen keer over de toonbank gaat !

Bespreking: John 'Bobo' Bollenberg