|
Release : 1999
Label
: Cyclops / Bertus
Catalogus
nummer : CYCL 078
Totale
speelduur : 69’27”
|
Tracklijst:
The
last psalm / The voyager / White waters / The candyman / Grand fanfare
/ Waiting on a ledge / Grand fanfare (revisited) / 3 score years and
10 / In my life / Castaways / The land / A soldier’s story / The
widow’s tale / Priest’s song / The land (reprise)
Muzikanten:
Guy
Manning : gitaren, zang, toetsen, percussie, mandoline
Andy
Tillison-Diskdrive : toetsen, drum programmatie
Jonathan
Barrett : bas
Simon
Baskind : percussie
Pac
Chana : tables
Jon
Burr : harmonica
Website:
www.guymanning.com
Contact:
guym@guymanning.com
|
Terwijl
de illustere GUY MANNING als gast
zijn opwachting maakte op ‘The time capsule’ van Parallel or 90 Degrees mag
hij op zijn eigen ‘Tall stories for
small children’ eveneens op
de hulp rekenen van Parallel leden bassist Jonathan Barrett en vooral op de
machtige keyboards van Andy Tillison. Manning weet op een eigenzinnige manier de
betere progrock te vermengen met knappe teksten, folky inslag en akoestische
eenvoud. De balans tussen het betere luisterlied en de
‘om-je-vingers-bij-af-te-likken’ arrangementen zorgt voor een plaat als geen
ander. Ook de inkleuring op tablas door een zekere Pav Chana creëert een totaal
andere dimensie zonder daarvoor de obligate psychedelische toer op te gaan.
Doorheen het nummer wordt het hoofdthema uit ‘The wizard of Oz’ gebreid.
Sterk Arabisch en boeiend qua opbouw is ‘The voyager’ waarbij ik met weemoed
aan de hoogdagen van The Strawbs moet denken. Blijkbaar veel ‘chinese take
away’ op het menu van Manning want ook ‘White water’ baadt royaal in de
oosterse invloeden. De stem van Guy gaat dan weer sterk richting Marc Ysaye
(drummer/zanger van Machiavel) uit tijdens ‘Waiting on a ledge’. De pure
singer songwriter komt naar boven tijdens ‘Castaways’ waar we een mix horen
tussen Robert Wyatt en John Martyn geruggesteund door een heerlijke fretless
bas. In ‘A soldier’s story’ klimt het gevoel duidelijk in de regionen van
een Jethro Tull door de eenvoud en de grandioze opbouw. ‘The widow’s tale’
zou dan weer op de beste elpee van Chris DeBurgh mogen prijken. Je ziet het,
allemaal positieve bewoordingen voor een zéér mooie plaat die fans van
rustige, goed gearrangeerde akoestische muziek met folky ondertoon zeker zullen
smaken.
Bespreking: John 'Bo Bo' Bollenberg
|
