|
Release : 1999
Label : Musea
Catalogus nummer : FGBG 4292.AR
Totale speelduur : 57’21"
|
Tracklijst:
The guide (9’02") / Guilty witnesses (5’31") / Homeland
(8’16") / Power and dignity (7’42") / Be yourself again
(7’59") / Thorny present (1’09") / Shielded (4’58")
/ In disgrace (1’28") / A matter of pride (4’58")
Muzikanten:
Patrick Muermans : zang, drums
Eric Vanderbemden : gitaren
Bernard Piette : toetsen
Geoffrey Leontiev : drums, percussie
Gastmuzikanten:
François Gaube : toetsen
Jacky Giglio : achtergrondzang
Ireneusz Grabowski : viool
Daphné Legrand : achtergrondzang
Marcellin Williquet : bas
Alain Vael : gitaar
|
Een aantal jaren geleden ontmoette ik deze nieuwe Belgische revelatie toen ze
concerteerden in het Franse Corbigny. Ze hadden toen net een demo uit en zochten
een platendeal. Zoals ik met zovele debutanten heb gedaan bracht ik ze op de
hoogte van alle labels, zowel de positieve punten als de negatieve. Uiteindelijk
besloot de groep om in zee te gaan met Big Sky music, een kleine firma opgezet
door Vincent Fis, ooit gitarist/zanger bij Now. Met de hulp van leden van Now en
de vriendenkring rond Machiavel wist deze groep zich bijgevolg van de nodige
know-how te omringen om van hun debuut ‘The guide’ een niet te missen
spekakel te maken.
Voor mij blijft het enigszins moeilijk om echt objectief te zijn temeer daar
ik meer dan de helft van de nummers reeds zeer lang ken en bijgevolg het
verrassingseffect voor mij pakweg onvindbaar is. Derhalve meen ik te kunnen
stellen dat het voor de luisteraar die nog nooit één enkele noot van Ken’s
Novel heeft gehoord, nog sterker zal overkomen, nog professioneler, nog
fantastischer. Er is lang, héél lang gewerkt om van dit debuut in alle
opzichten een opmerkelijke release te maken. De groep wou dat hun visitekaartje
er eentje was waar je gewoonweg niet naast kon kijken (luisteren) ook al kost
het eindresultaat ruim acht keer zoveel als het Flamborough Head debuut !
Hét handelsmerk bij uitstek is zonder twijfel zanger Patrick Muermans. Zijn
originele stemtimbre vloeit perfect samen met de muziek die elementen ontleent
aan Marillion, Queensryche (luister naar de zware gitaren in ‘Homeland’),
Pendragon, Arena, Saga, Styx, Janison Edge en andere groten uit de ‘neo-prog’
sien. In feite probeert de groep in al haar composities diverse sferen te
creëren, je van de ene gemoedsgesteldheid in de andere te brengen. De groep
durft het zelfs aan om te goochelen met wereldmuziekinvloeden (intro van ‘Power
and dignity’) waarbij men dicht in de buurt van Simple Minds komt (idem wat
betreft ‘Rumour of war’ met een overigens sublieme synthsolo). ‘Power and
dignity’ heeft trouwens een zéér catchy refrein. Technisch gezien is niets
aan het toeval overgelaten teneinde inderdaad een zeer sterke CD neer te zetten.
Luister vb. naar ‘Shielded’ waar de stem via een vocoder aangenaam vervormt
wordt. Nu maar hopen dat dit geen eendagsvlieg wordt doch dat Ken’s Novel de
opvolger mag worden van Machiavel.
Bespreking:
John ‘Bo Bo’ Bollenberg
|