|
Release : 1999
Label : Pseudonym
Catalogus nummer : CDP-1066-DD
Totale speelduur : CD 1 : 47’55" CD 2 : 71’06"
|
Tracklijst:
CD 1 : Reconcilling (8’33") / Dreamer (4’44") / Remember
the future (4’59") / With love as the motive (9’) / Night
walker (2’59") / Unspoken is the word (7’48") / Phases
(5’31") / As one (4’06")
CD 2 : live opgenomen 3 december 1976 : Scars on the ego (9’32")
/ Paradoxical moods (11’39") / Necronomicon (17’48") / A
passion condensed (20’06") / Pisces (12’)
Muzikanten:
Joop Van Nimwegen : gitaar
Peter Vink : bas
Beer Klaasse : drums (CD 1)
Ad Wammes : toetsen
Hans Bosboom : drums (CD 2)
|
Toen ik een aantal jaren geleden, naar aanleiding van de CD uitgaves van hun
drie elpees, de groep FINCH kon interviewen, diende ik dat in twee keer
te doen. Leider/hoofdcomponist/gitarist Joop van Nimwegen vond Finch een echte
jeugdzonde terwijl de andere groepsleden hun instrumentale symforock als het
allerbeste uit hun carrière bestempelden. Een vreemde uitgangspositie en klaar
als pompwater dat er van een reunie geen sprake kon zijn laat staan van nieuw
plaatmateriaal. Hadden we natuurlijk niet gerekend op het fenomeen ‘stofferige
zolder’ waar niet alleen een schitterend live concert uit ’76 werd ontdekt
doch ook authentieke demo’s uit de ‘Galleons of passion’ periode. In
totaal werden zo drie onuitgegeven studionummers aan het oeuvre toegevoegd
terwijl op de live opname het eveneens onuitgegeven ‘Necronomicon’ werd
gevonden dat met zijn 17’48" toch een spectaculaire ‘vondst’ mag
worden genoemd. Zo kan je de dubbelaar ‘The making of … Galleons of
passion / Stage ’76 live’ in de betere platenzaak treffen.
Een klasseband als Finch zorgde er natuurlijk keer op keer voor dat er
voldoende werd gerepeteerd alvorens men de studio introk voor de opname van een
nieuwe elpee. Vandaar dat de ‘gekende’ nummers uit de ‘Galleons of passion’
elpee niet al te veel verschillen met de demo’s die we hier krijgen
voorgeschoteld. Er is wat meer aandacht uitgegaan voor de sound van de drums en
hier en daar horen we andere keyboardgeluiden doch over het algemeen beschouwd
vallen hier niet té veel verschillen te bespeuren. Onze aandacht gaat op deze
CD dan ook voornamelijk uit naar de ‘nieuwe’ nummers. Zoals de titel doet
vermoeden zweeft het dromerige ‘Dreamer’ doorheen de kamer als duidelijke
smaakmaker voor de eerste twee Solution elpees. ‘Night walker’ is gebaseerd
op een speels militair ritme terwijl ‘As one’ is opgebouwd volgens het
traditionele recept, maw ‘opbouwend’, laag per laag, instrument per
instrument alvorens bij een homogeen groepsgeluid aan te belanden. Via de Fender
Rhodes krijgt het nummer een funky sausje mee doch het is toch alweer de unieke
gitaar van Joop Van Nimwegen die de toon zet. Het ‘tamme’ van de demo CD
wordt afgewisseld met de ‘ruigere’ live CD die ons twee (lange) nummers uit
‘Beyond expression’ en twee uit ‘Glory of the inner force’ brengt doch
ook een nooit voordien uitgebracht nummer van maar liefst 17’48" ! ‘Necronomicon’
is dan ook uit hetzelfde hout gesneden als de lange uitgesponnen studioversies
van het ‘gekende’ materiaal dus is het voor mij een kompleet raadsel hoe ze
zo’n nummer in de kast konden laten liggen. Er grijpt een constante veldslag
plaats tussen de gitaar van Van Nimwegen en de vele toetsen van Ad Wammes
terwijl Beer Klaasse een letter uit z’n naam wegneemt en bijgevolg pure klasse
neerzet ! Het nummer dat samen met bassist Peter Vink werd gecomponeerd laat ook
lekker veel Rickenbacker horen zodat je als het ware de intrede van Chris Squire
in de muziek van Finch meemaakt. Doch als slotbeschouwing heb ik het niet zo
makkelijk met dit soort postume releases. Er zullen wel enkele honderden diehard
fans best opgetogen zijn met deze dubbelaar, voornamelijk voor het voorheen
onuitgegeven materiaal. Zij die ooit een live concert van de band meemaakten
zullen nu ook de mogelijkheid krijgen de ogen te sluiten om bij manier van
spreken 26 jaar terug in de tijd te gaan. Doch ik heb het niet zo begrepen met
die demo’s. Trouwens de Anthology reeks van de Beatles werd toch ook maar
gekocht door de doorwinterde fan en na éénmaal draaien werd die in ‘mint
condition’ in de kast geplaatst. Het enige waarmee Finch ons echter nog zou
kunnen verbazen is met een reunie doch daar zal de koppigheid van Van Nimwegen
wel een stokje voor steken ! Too bad.
Bespreking: John 'Bobo' Bollenberg
|