Uit het niet zo evidente Mexico komt PERFUME DE MUJER. Hun ‘Pollos d’granja’ bevat een vreemde combinatie van onvoorspelbare rock waarbij een ruime dosis avantgarde om het hoekje komt kijken. Het dient gezegd dat het geheel muzikaal zeer sterk is. Vooral het drumwerk van een zekere Leo is enorm performant terwijl harde gitaarinterventies alterneren met elektrische viool. Het resultaat kan je dan ook in de achtertuin van King Crimson anno ‘Red’ versmolten met Happy Family vinden. Het repetitieve patroon in ‘Revolver’ mag dan ook zo op de hemdsmouwen van Robert Fripp geschreven zijn, toch weet dit illustere gezelschap te boeien. Aan Kraftwerk ontleende computerstemmen komen ‘Morrison hotel’ kracht bijzetten terwijl het geheel een bluesy aanpak meekrijgt overgoten met een vleugje Kansas en eindigend met een riff van Pink Floyd. Deze jongens kennen duidelijk hun klassiekers doch proberen die invloeden te integreren in hun eigen visie van progressieve rock. Het resultaat is beklijvend en groeit bij elke beluistering. Het lange ‘Fabricamos un arte especial en un medio hostil a los sonadores’ (pfew, even naar adem happen hier !), is een zuivere brok jazz ‘lunacy’ waarbij je heen en weer door de kamer wordt geslingerd. Het extra toegevoegde ‘FM 92.5’ is dan weer een mooi staaltje psychedelica niet in het minst dankzij de wondermooie dwarsfluit. Perfume de Mujer kan je echt niet in een kastje onderbrengen doch het boeit, zoveel is zeker !
Bespreking: John 'BoBo' Bollenberg |
||||||
