DEGREE ABSOLUTE: Degree Absolute

Cover	Release	Style
	2006-01-31	progressive metal
	Label
	Sensory Records / Bertus
	Website
	www.degreeabsolute.com
	Contact
	-
	Playing Time	Cat. N°
	57:18	SR3019
	Review by / Translated by	Rating
	Vera	8,5/10
english	Review
Soms moet je als muzikant toch nogal een engelengeduld hebben eer je enige erkenning krijgt, of zelfs nog maar een album mag opnemen! Neem nu deze Amerikaanse multi-instrumentalist Aaron Bell. Sinds 1999 was hij al aan het sleutelen aan zijn Degree Absolute project. Intussen was hij betrokken bij meerdere bands en projecten als gitarist, bassist en zanger. Medemuzikanten vinden voor zijn eigen muziek liep echter niet van een leien dakje. Wanneer we de technische moeilijkheidsgraad van de muziek op dit debuut horen, hebben we al één van de redenen gevonden denk ik. Uiteindelijk nam hij alles maar zelf op en ging toen pas op zoek naar muzikanten en label, ditmaal met succes. Begin 2006 is het album er en het trio mag trots zijn op hun eersteling. Er werd niets aan het toeval overgelaten, want als producer treffen we Neil Kernon aan, die al eerder werkte met bands als Queensryche, Nevermore, Spiral Architect, Kansas, Cannibal Corpse, enz. Amerika is een bakermat voor technische hoogstandjes in ieder genre. Gaande van technical death metal tot onnavolgbare progressieve capriolen. Het kan niet bedreven genoeg zijn. Degree Absolute maakt echter niet de fout om zich enkel op verbluffend vakmanschap te beroepen, maar kwam pas naar buiten toen de ideeën in overzichtelijke songs gegoten waren. Dat is zeker een pluspunt van dit album. In het ontvlambare ‘Exist’, meteen goed voor meer dan zeven minuten luisterplezier, gaat het er overwegend stevig aan toe. Een kruising tussen Annihilator en Fates Warning misschien? In ieder geval een mix tussen thrash, hardcore en heel melodieuze metal. Vooral de gitaarsolo’s zijn prachtig gevoelig.Toch zijn de melodieën zo pakkend dat je geboeid blijft luisteren. Veel tempowisselingen en breaks, ook in ‘Laughing Alone’. Maar Aaron kan zijn inspiratie ook kwijt in kalmere nummers, zoals het bijna verlegen gezongen ‘Questions’ of het ingetogen hoogtepunt ‘Confession’ dat ons een bloedmooie solo biedt. De drie instrumentale nummers die dan volgen verliezen gelukkig nooit de trappers, waarschijnlijk zijn ze bewust compact gehouden. Het lange ‘Ergo Sum’ is een beetje klaaglijk gezongen – van Aaron’s stem moet je wel houden, uiteindelijk ging ie me een beetje te nasaal klinken – maar bevat nog zoveel fraais qua toetsen en gitaren dat we zeker niet mogen mopperen. De verborgen track is een vervormde baspartij die erg doom is. Mijn favorieten zijn opener ‘Exist’ (de metal freak in me), ‘Confession’ (de zwijmelafdeling) en ‘Ergo Sum’ (sublieme opbouw in het eerste deel en het slepend karakter). Dit is een aanrader voor elke progressieve metal fan die houdt van technische vaardigheid gekoppeld aan heel wat emotie en melodie.
Musicians
Aaron Bell: vocals, guitars Dave Lindeman: bass Doug Beary: drums
Tracklist
Exist (7:39) Laughing Alone (5:58) Questions (4:00) Confession (6:18) Distance (4:09) Halfmanhalfbiscuit (3:13) Pi (3:08) Ask Nothing Of Me (4:59) Ergo Sum (11:08) Hidden Track (6:31)
Discography


Beekstraat 1 - B-2640 Mortsel - Belgium