|
Ik weet het,
ik ben een oude rocker wiens muzikale smaak in de jaren zeventig en
tachtig is blijven steken; moderne rock spreekt me dan ook vaak
helemaal niet aan. Er zijn heel weinig nieuwe muziekgenres die me
echt hebben gegrepen sinds het begin van de 90’s. Ik waardeer wel
elke poging om iets nieuws te creëren, of om verschillende stijlen
te mixen, maar volgens mij zijn zeer weinigen daar succesvol in
geweest.
Shortie
is één van die bands die hard aan een doorbraak werkt. Ze spelen
punky moderne metal, gecombineerd met een gezonde dosis
toegankelijke melodieën. Zanger Pogus heeft hun muziek al beschreven
als “de missing link tussen heavy metal en pop”. Nu, ik zou het geen
missing link noemen, want de muziek is echt niet zo
origineel, maar je kan niet ontkennen dat de nummers zeer
aanstekelijk zijn. De meeste songs zijn gebaseerd op eenvoudige
gitaarriffs, agressieve zang en simpele melodieën, en voor dingen
als “All This Time” en “Blame” zie ik echt wel een publiek.
Shortie
zal voor mij zeker de leegte niet kunnen opvullen, maar ik vind dit
wel te pruimen, en ik betrap me er zelfs op dat ik enkele nummers
echt wel genietbaar vind. Uiteindelijk is er echter te weinig
variatie en is de groep een beetje té lichtgewicht om me te
imponeren. |
