|
Als je een
succesvolle groep verlaat die meer dan één miljoen CD’s verkocht, om
een stap in het ongewisse te zetten, zonder de zekerheid om ooit nog
bekend te worden, dan sta je voor een grote uitdaging.
Dat is wat drie leden van Angra deden. André Matos, Luis Mariutti en
Ricardo Confessori startten een nieuwe groep, Shaman, en dat werd
een groot succes. Hun eerste album “Ritual” ontving veel positieve
reacties en verkocht wereldwijd meer dan 100.000 exemplaren.
Dus, dankzij
hun split met Angra krijgen wij nu twee steengoede groepen, nl Angra
en Shaaman.
De naam van de
groep op het album en bovenaan deze bespreking is verschillend want
er waren problemen met de naam in Zuid Amerika, dus Shaman werd
Shaaman.
En nu
verschijnt hun tweede album “Reason”. Als je het vroege Angra kent,
dan weet je dat André een ongelooflijke stem heeft. Denk maar eens
aan de Kate Bush cover “Wuthering Heights” op “Angels Cry”, waarvoor
hij zelfs het nummer niet aanpastte en het even hoog zong als Kate
Bush zelf. En op dit album bewijst hij opnieuw de veelzijdigheid en
de flexibiliteit van zijn stem. Van emotionele ballads zoals
“Inncocence “ en “Rough Stone” tot hardere melodieuze progmetal
nummers zoals “Scarred Forever”, “In the Night” en “Trail of Tears”.
Het eerste
nummer “Turn Away” is één van mijn favoriete nummers, een uptempo
progmetal nummer met semi ballad tussenstukken vol vioolklanken.
Ook de Sisters of Mercy cover “More” mag er best wezen. André
bewijst dat hij ook de lagere regionen van de stemfrequenties
aankan. Shaaman geeft dit nummer een speciaal dynamisch trekje. Ook
“Born to Be” heeft iets speciaals met de zachte piano tussenstukken.
Elk nummer
staat bol van de mooie rifs en de zeer melodieuze zanglijnen en
gitaarsolo’s.
Het is een album dat door alle Angra, Edguy, Avantasia, Iced Earth,
Sonata Arctica, Hammerfall,… fans zal gesmaakt worden. Maar ik heb
het gevoel dat ik het allemaal al eens eerder gehoord heb. Of om het
met de woorden van Kaipa te zeggen: “Inget Nytt Under Solen” (Niets
nieuws onder de zon) |
