|
Normaal ben ik
geen grote fan van cover- of tributealbums, maar ik was behoorlijk
onder de indruk van de Michael Schenker / Davey Pattison
samenwerking “The
Endless Jam”, die precies een jaar geleden werd uitgebracht.
Niet dat hun versies van klassieke rock en bluesklassiekers zo
bijzonder waren, maar het was toen al zeer lang geleden dat ik
Schenker nog zo geïnspireerd aan het werk had gehoord in zijn
soleerwerk.
Nu is het duo
dus terug met het gepast getitelde “The Endless Jam Continues”.
Opnieuw hebben ze een imponerende lijst van geweldige rocknummers
gekozen, om er hun stempel op te drukken. Het is niet eenvoudig om
nummers als Derek & The Dominoes’ “Layla”, Creams
“Badge” and George Harrisons “While My Guitar Gently Weeps”
te spelen en je niet belachelijk te maken, maar opnieuw scoren
Schenker en Pattison hier. Ze blijven weer zeer dicht bij de
originelen, maar het is het gitaarspel dat dit een zeer speciaal
album maakt. De Duitse gitaarheld is weer in vorm – zijn solo’s zijn
lang uitgesponnen, vloeiend en geïnspireerd. Je hoort dat hij er
plezier aan beleeft. Davey Pattison heeft een knappe stem, en hoewel
hij niet het wanhopige geweeklaag van Eric Clapton in “Layla” kan
weergeven, of de soul van Paul Rodgers in “Rock Steady” en “The
Hunter”, doet hij het hier zeer goed. Ze worden ondersteund door een
solide ritmesectie: Aynsley Dunbar (Journey, Whitesnake,
UFO,…) en Tim Bogert (Vanilla Fudge, Cactus,
Beck, Bogert & Appice), wat dit een ware supergroep maakt.
Mijn favorieten? Luister maar eens naar de solo’s op “Layla” en
“While My Guitar…” en je weet het wel. “I’d Love To Change The World
(Ten Years After) is ook geweldig.
Humble Pie’s
“I Don’t Need No Doctor”, dat een nogal teleurstellende bewerking
kreeg op Styx’ recente coversalbum “Big
Bang Theory”, is ook één van de hoogtepunten is de versie van
Schenker/Pattison.
Zelfde
commentaar als op het eerste album: daar alle instrumenten en zang
in verschillende studio’s werden opgenomen, kan je bezwaarlijk
spreken van een echte jam. Ik wou dat deze vier muzikanten eens
samen op tournee zouden gaan om wat van dit materiaal live te
spelen. Dat zou pas een feest zijn! |
