|
Lanfear is
opgericht in 1993 en heeft in 1996 in eigen beheer hun debuut album,
Towers, uitgebracht. Ondanks het feit dat de band weinig respons
kreeg van platenlabels, zijn ze doorgegaan. Gelukkig viel hun muziek
wel in de smaak bij het publiek en de band maakte een goede
progressie door inde daaropvolgende jaren. Na een wissel in de band,
en een demo, kreeg de band wel de interesse van de labels en
tekenden bij Massacre Records. Ook ging de band in zee met het
Deense Intromental, als hun nieuwe management.
Na lovende
kritieken over The Art Effect, is de band terug met een nieuw en
ijzersterk album: Another Golden Rage, een top power metal band met
een stevige crunch. Aanvankelijk had ik mijn bedenkingen bij het
originaliteitgehalte van het album, daar meteen in het
openingsnummer ‘Another Golden Rage’ en erg duidelijke verwijzing
naar Operation Mindcrime van Queensr˙che te horen was, zij het met
een moderner geluid. Zanger Althammer laat zien dat hij zeker het
niveau van Geoff Tate kan halen, hoewel hij in het midden bereik
beter klinkt.
Eigenlijk is
de eerste helft van het album niet bijzonder: vette gitaarriffs,
snelle drums en prima keyboard werk, maar toch redelijk standaard
power metal. Maar dan komt ‘Eclipse’, dat was een complete
verassing…erg kort, maar zeer symfonisch en anders dan de rest.
Eigenlijk meer een stukje Seibel solo. Maar ik heb het gevoel dat de
nummers die daarop volgen iets progressiever zijn. Wel heeft ‘Shades
of Black’ en herkenbare Metallica riff en ze voegen hier zelfs wat
deathvox toe. Maar de riffs zijn heerlijk. De band gaat hier een
klein beetje richting prog metal en weet hiermee een sfeer te
creėren waardoor je blijft luisteren naar het album.
Originele
muziek zal in deze tijd een hele klus zijn en dat is voor mij ook
niet doorslaggevend wil ik een album goed of mooi vinden. Wat ik
belangrijk vindt, is dat het album mij iets biedt waardoor ik het
vaker wil luisteren en dat is wat Lanfear mij biedt: de composities
zijn goed geschreven en zijn krachtig maar toch melodieus. Het is
geen album wat even snel in elkaar is gezet, nee de band heeft hier
duidelijk haar hart en ziel ingelegd en ze weten de luisteraar te
raken.
De band laat
ook zien dat ze meer kunnen dan alleen maar gedreven bass, snelle
double-bass en gierende gitaarriffs spelen. Naast het symfonische ‘Eclipse’,
verrast ook ‘Eternally’, een prachtige ballad die me deed denken aan
Marc Almond
J.
Niet echt metal, maar wel mooi en dit laat zien dat de band veel
potentie heeft en niet gebonden is aan één stijl. ‘Outliving the
Ages’ is een sterk nummer en een waardige afsluiter, waar ook Geoff
Tate nog even om de hoek komt kijken.
Another
Golden Rage was mijn eerste kennismaking met Lanfear en ik moet
zeggen dat het een zeer prettige kennismaking was. Dit album zal
ongetwijfeld nog vele uren in mijn cd speler doorbrengen, omdat het
gewoon een ijzersterk album is, wat meer te bieden heeft dan
standaard power metal. Zeker een aanrader! |
