|
Tot op heden
is 2005 een goed muziek jaar met verschillende zeer goede releases.
Aan dit rijtje wil ik graag het nieuwe album van de melodische power
metal formatie Kamelot toevoegen, The Black Halo. Dit album ligt
zeer in het verlengde van de voorganger, Epica, uit 2003. Maar het
is zeker één van mijn favoriete albums van dit moment, hij is niet
weg te krijgen uit mijn cd speler.
De
vergelijking met Epica raakt op een paar vlakken: The Black Halo
kent ook een aantal ‘interludes’, waar het koor een belangrijke rol
speelt. Tekstueel borduurt het album verder op het thema dat begon
op Epica, namelijk de strijd tussen goed en kwaad. Hierbij mixt de
band Goethe’s Faust met eigen ervaringen en ideeën, zoals over de
recente oorlog in Irak. Tot slot, misschien wel de belangrijkste
overeenkomst: muzikaal gezien klinkt The Black Halo als een
voortzetting van Epica. Nu hoeft dit uiteraard niet slecht te zijn.
Daarbij zijn er ook verschillen, en dat zijn net de dingen die deze
schijf maken tot wat hij is: een geweldige plaat.
Zo horen we in
het eerste nummer, ‘March of Mephisto’, de eerste gast: Dimmu Borgir
zanger Shagrath, die met zijn grunts een donkere schaduw over het
nummer werpt, en dit geeft het een lekker heavy randje. Muzikaal
doet dit nummer mij erg denken aan het Aïna album, waar ook
Youngblood en producer Sascha Paeth een belangrijke rol in speelden.
Nu is de hand van Paeth meteen al hoorbaar. Ik ben erg benieuwd hoe
Kamelot zou klinken als ze eens met een andere producer zouden
werken. Dit openingsnummer kent nog een gast, ditmaal een muzikale:
Jens Johansson (Stratovarius). Met andere woorden: een ijzersterke
opener.
Kamelot werkte
op Epica ook met een hele waslijst aan gasten, en ditmaal is het ook
weer raak. Op de website vindt je de complete lijst. Maar eentje die
er zeker uitspringt, is Simone Simmons, van (jawel) de band Epica!
Deze band maakte er geen geheim van hun naam ontleent te hebben aan
het Kamelot album en nu deze prachtige zangeres op dit album te
horen is, namelijk op ‘The Haunting’, zal hun geluk compleet zijn.
Ik heb nog
niet het genoegen gehad om Kamelot live te zien/horen, maar op de
zilveren schijf klinkt Kahn fantastisch. Een warme stem, die zich in
de heavy nummers goed houdt, maar ook in de rustige stukken zeer
prettig is om naar te luisteren. En hij zingt zelfs in het
Italiaans! De mix tussen de crunchy gitaren en orkest arrangementen
werkt erg goed op dit album. Muzikaal gezien is Kamelot zeker een
erg solide band. Barry en Grillo vormen een strakke ritme sectie en
naast de heavy riffs, weet Youngblood telkens weer de juiste solo te
brengen. Luister maar eens naar het nummer ‘This Pain’ of naar ‘Moonlight’.
Het magnum
opus van de band is: ‘Memento Mori’, met bijna 9 minuten het langste
uit de Kamelot geschiedenis. Wederom met Shagrath, die het duistere
element in de muziek brengt. Lekker veel afwisseling in tempo,
melodie en met schitterende orkest stukken. Dit nummer zal zeker een
klassieker gaan worden!
Na talloze
luisterbeurten, verveelt het album me nog geen minuut en durf ik te
zeggen (hoewel ik absoluut géén Kamelot kenner ben), dat dit zeker
hun beste werk is. Veel variatie in de nummers, zodat het een
levendig album is geworden. Top composities, top productie en top
muzikanten. Uiteraard moet je van het genre houden, maar The Black
Halo is zeker een absolute aanrader. |
