|
|
|
JOURNEY: Generations |
| Cover |
Release |
Style |
![]() |
2005-08-29 | melodic rock / aor |
| Label | ||
| www.frontiers.it | ||
| Website | ||
| www.journeymusic.com | ||
| Contact | ||
| Playing Time | Cat. N° | |
| 69:18 | FR CD 254 / FR CD 254-E | |
| Review by | Rating | |
| Reggie | 9/10 | |
| english | Review | |
![]() |
||
|
Journey is over de jaren wereldwijd uitgegroeid tot een kult-groep, vooral in Amerika. Rond het uitbrengen van elke nieuwe CD hangt een ongelooflijke hype, en de groep moet zich dan ook steeds weer bewijzen, om hun fans tevreden te stellen. Als dat geen stress met zich meebrengt, weet ik het ook niet meer! En toch slagen ze er op één of andere manier steeds weer in om dat doel te bereiken. Nadat ze in 1986 uit elkaar waren gegaan, namen ze ongeveer 10 jaar later het album “Trial By Fire” op. Het kreeg toen voornamelijk positieve reacties, en werd goed onthaald door de fans. Het werd de laatste CD met Steve Perry. Voor hun volgende plaat namen ze Steve Augeri in dienst. Zijn stem leek als twee druppels water op die van Steve Perry. Door deze meevaller, en ook door de prachtige composities op “Arrival”, werd de nieuwe CD één van de beste die ze ooit hadden gemaakt. “Generations” is het nieuwe album voor 2005, gespeeld met dezelfde bezetting als “Arrival”. Maar kan de nieuwe CD aan de verwachtingen voldoen? Als je “Generations” voor de eerste keer opzet, ontdek je onmiddellijk een aantal veranderingen. Om te beginnen is de CD geproduceerd door Kevin Elson, die reeds in de jaren 80 de meeste van hun platen had geproduceerd. Hij werkte ook met andere grote namen, zoals Europe, Nightranger, Mr. Big, Lynyrd Skynyrd, Aerosmith en Michael Jackson. De muziek van “Generations” klinkt veel minder gepolijst, en heeft een groter live-gevoel, vergeleken met “Arrival”. Het is natuurlijk een kwestie van voorkeur, en sommige mensen zullen de commerciëlere sound van “Arrival” verkiezen, terwijl anderen liever de stevigere sound van “Generations” zullen horen. Een andere nieuwigheid, is dat alle bandleden de kans krijgen om (minstens) één nummer te zingen. We kennen de stem van Neal Shon, die wat rauwer klinkt dan die van Steve Augeri. Jonathan Cain klinkt ook wat harder, en toen ik naar Ross Valory luisterde, zou ik gezworen hebben dat er een plaat van Styx opstond, met een nummer gezongen door James Young. De grootste verrassing echter, was Deen Castronovo. Hij zou de lead-zanger van de groep kunnen zijn, want hij klink net zoals een hese Steve Augeri. Een ander verschil is het feit dat de nieuwe plaat zwaarder klinkt dan “Arrival”. Er staan minder ballads op “Generations”, en de nummers hebben een hardere rock-sound. De nieuwe opener slaat meteen de spijker op de kop. “Faith In The Heartland” lijkt veel op “Higher Place” en “Message Of Love”, en bewijst dat Journey nog steeds de aandacht weet te trekken vanaf het begin. “The Place In Your Heart” is zelfs een nog typischer voorbeeld van een Journey nummer. Door dit nummer blijft de CD verder rocken na de eerste song, in tegenstelling tot hun vorige CD, waar het tweede nummer een ballad was. Het zal een echte meezinger worden in toekomstige shows. In “A Better Life” neemt Deen Castronovo de zang voor zijn rekening. Zoals ik eerder al aanhaalde, heeft hij een prachtige stem. Het nummer is een halfsnelle rocker, die perfect past bij de stijl van de groep. Het volgende nummer, “Every Generation”, wordt gezongen door Jonathan Cain. Het lijkt er veel op zijn vorige solowerk. “Butterfly (She Flies Alone)” is het eerste trage nummer van de CD. Het is een nummer geschreven door Steve Augeri, en dat is voor hem de eerste keer. Het is een mooie ballad, zonder echt fantastisch te zijn. “Believe” is een andere slow, misschien wat harder dan “Butterfly”. Voor mij is dit één van de minste nummers op de CD, en telkens ik het nummer beluister, heb ik de neiging om door te spoelen. “Knowing That You Love Me” is dan weer zo’n typische Journey power ballad, een stijl die ze zelf hebben uitgevonden met “Open Arms” van de CD “Escape” uit de jaren 80. Het is een prachtig en gevoelig nummer, dat bewijst dat Steve écht kan zingen. Daarna is het weer tijd voor rock and roll. “Out Of Harms Way” is een snelle rocker, met een fantastische gitaarrif van Neal. Ze geven echt alles bij dit nummer, en ik wou dat er meer songs zoals deze opstonden, omdat het mij doet denken aan het goeie ouwe “Keep On Running” uit 1981. “In Self-Defence” blijft up-tempo, en het wordt gezongen door Neal Shon. Ook “Better Together” blijft swingen, maar dit vind ik toch één van de mindere nummers van “Generations”. “Gone Crazy” is een blues-rocker, die eigenlijk niet schijnt thuis te horen op deze CD. Dat komt waarschijnlijk omdat de stem van Ross Valory zo anders klinkt dan die van de anderen. Het is niet slecht, maar geen typisch Journey nummer. “Beyond The Clouds” is dan weer een echte Journey-ballad. Het is één van de mooiste songs van “Generations”, en je zult de melodie nog lang blijven neuriën nadat je ernaar hebt geluisterd. Het is één van die nummers die Journey als groep zo speciaal maken. Er zit zoveel emotie in dit nummer, gecombineerd met de prachtige stem van Steve en een gevoelige gitaarsolo van Neal. Op de Europese versie van “Generations” krijgen we ook nog een bonus track. Deen Castronovo zingt op dit nummer, en de CD eindigt hiermee erg sterk. “It’s Never Too Late” is mede geschreven door Jack Blades, en een song zoals deze geeft aan waarom ik Journey nog steeds één van de beste rockbands vind. Na het beluisteren van dit nummer, zal je terug op de startknop willen drukken om de CD opnieuw te beluisteren. De Europese versie van “Generations” wordt uitgebracht door Frontiers Records uit Italie. Ze zijn erg fier dat ze ons de nieuwe CD van Journey kunnen aanbieden, en terecht. Tenslotte is hun naam een ode aan de gelijknamige plaat van Journey uit 1983. De nieuwe CD van Journey mag dan niet zo revolutionair zijn als “Escape” en “Arrival”, maar vergis je niet. Als je een fan bent van Journey, of van goeie melodische rock, dan heb je deze CD gewoon nodig. Er zijn niet zoveel groepen meer, met de status van Journey, en je zult gegarandeerd niet teleurgesteld zijn als je hun nieuwe CD aanschaft. “Generations” is één van de beste rock CD’s van de laatste 5 jaar, daar is geen twijfel over mogelijk. |
||
|
Musicians |
||
|
Neal
Schon: Guitar, vocals |
||
| Tracklist | ||
|
Faith In The Heartland |
||
| Discography | ||
|
Journey (1975) |
||
|
Website in order to promote heavy-metal & hard-rock to a broader audience in Flanders but also in the entire world. No part from this website may be used in any other publication whether in print or on the world wide web without the editor's consent - all material is exclusive to Metal-Nose and copyright protected. |
|
Last updated:
06/08/2005 . |