|
|
|
IOMMI: Fused |
| Choice Of The Month August 2005 | ||
| Cover |
Release |
Style |
![]() |
2005-07-11 | heavy metal |
| Label | ||
| Sanctuary records | ||
| Website | ||
| Tony Iommi / Glenn Hughes | ||
| Contact | ||
| Playing Time | Cat. N° | |
| 49:32 | SANCD372 | |
| Review by | Rating | |
| Edwin | 10/10 | |
| english | Review | |
|
Tony Iommi en Glenn Hughes zijn twee van de grootste namen in de geschiedenis van de rockmuziek, en als de twee samenwerken, kan je iets speciaals verwachten. “Seventh Star” was misschien niet het meest typische Black Sabbath-album, het is wel een mijlpaal in de discografieën van beide artiesten. En hun “1996 DEP Sessions”, dat vreemd genoeg 8 jaar nodig had alvorens het werd uitgebracht, bevestigde nog maar eens hoe goed Iommi en Hughes samen wel zijn. Hun nieuwste samenwerking, “Fused”, is niet anders, hoewel het allereerste nummer, “Dopamine”, me wat op het verkeerde been zette. Dit is in een stijl die meer aanleunt bij Iommi’s eerste solo-album, een modern, bijna industrial en snoeihard metalnummer. Niet dat het slecht is; enkel niet wat ik verwachtte. De meeste van de andere tracks vallen in de categorie van de klassieke, donkere en zware heavy metal, gesteund op Iommi’s doomy riffs en Hughes’ uitstekende vocale melodieën. Het is duidelijk steviger dan de 1996 sessies, maar in elk opzet net zo goed – neen, het is beter! Terwijl de DEP-sessies overduidelijk vooral Hughes’ werk waren, toont “Fused” meer invloed van Iommi – hij staat hier onmiskenbaar veel meer op de voorgrond dan op de voorganger. Sommige van deze nummers zouden niet misstaan op een Black Sabbath album. Maar net als altijd is ook Hughes briljant. Hij schreeuwt de longen uit zijn lijf, waarbij hij de meest intense vocale prestaties neerzet die je je kan voorstellen, terwijl hij steeds subtiel en emotioneel blijft. Op dit album wordt het duo bijgestaan door de veelzijdige drummer Kenny Aronoff (Bob Dylan, Rod Stewart, Lynyrd Skynyrd, Alice Cooper en ontelbare anderen) – die hier een knallende prestatie neerzet – en producer Bob Marlette, die toetsen en wat extra bas inspeelt. Nummers als “Resolution Song”, “Saviour Of The Real”, “Face Your Fear” en “The Spell” brengen donkere, slepende en stevige grooves, van het soort dat enkel Iommi kan spelen, mét fantastische melodieën op de koop toe. Maar ook het meer uptempo-werk, zoals “What You’re Living For”, is schitterend; een beetje te vergelijken met “Seventh Star”-nummers als “In For The Kill” en “Danger Zone”. “Grace” is zonder twijfel één van mijn favorieten, een geweldig, trager nummer – met zware Sabbath-achtige riffs - dat aan tempo wint naar het einde toe. Dit is net zo goed als eender wat Black Sabbath – of Hughes solo – in God-weet-hoe-lang hebben uitgebracht. En dan heb je de pièce de résistance van het album nog niet gehoord, de afsluitende 9-minuten-durende epic “I Go Insane”. Het begint als een zeer emotionele, trage ballad, om dan stilaan op te bouwen naar een verbluffend heavy, zelf manisch deel, alvorens weer rustiger te worden met een fantastische gitaarsolo en terug te keren naar dat betoverende refrein… Dit is voorbestemd om een klassieker te worden. Hoe meer ik naar “Fused” luister, hoe beter ik het vind – en ik heb het al heel wat keertjes gedraaid. Ik heb zelfs mijn stapel nog-te-bespreken cd’s nogal verwaarloosd ten guste van deze plaat. Zonder twijfel één van de beste albums die ik in héél lang gehoord heb. Essentieel! En nu maar wachten op de tour die het duo beloofd heeft voor later dit jaar… |
||
|
Musicians |
||
|
Tony
Iommi: Guitar |
||
| Tracklist | ||
|
Dopamine |
||
| Discography | ||
|
Iommi (2000) |
||
|
Website in order to promote heavy-metal & hard-rock to a broader audience in Flanders but also in the entire world. No part from this website may be used in any other publication whether in print or on the world wide web without the editor's consent - all material is exclusive to Metal-Nose and copyright protected. |
|
Last updated:
24/07/2005 . |