|
Das
Scheit is een Duitse band (Ruedesheim) die in 1996 werd opgericht
door zanger Clint en all round muzikant Sascha. Met twee nieuwe
gitaristen, Casey en George, namen zij in 2004 hun derde album
‘Superbitch’ op in de Bazement Studio in Wiesbaden met de hulp van
Markus Teske (Vandenplas). Mix en mastering gebeurde door Eroc,
bekend van zijn werk met Voodoocult en Philip Boa.
Das
Scheit brengt gothic wave metal met enige industriële invloeden. De
muziek is vrij synthetisch en het elektronisch aandeel is soms vrij
groot, een punt waar ik persoonlijk niet zo gek van ben. De band
doet me soms aan Rammstein denken en in het kielzog van deze
succesvolle Oost Berlijners zal Das Scheit zich best een plaatsje
weten te veroveren in de electro wave markt, zeker in Duitsland.
‘7 Seconds’ strooit al kwistig in het rond met al die elektronische
snufjes, maar gelukkig staan daar ook een stel stevige gitaren
tegenover en een aanstekelijk refrein. Toegankelijke gothic metal
die ook al eens knipoogt naar Crematory. De cover ‘Coming Up Roses’
is ook een blijvertje. Met brede toetsenpartijen en vervormde
geluiden weet men er toch iets leuks van te maken. ‘Much Deeper’
opent met heldere pianoklanken, de zang neigt naar rap toestanden,
maar het uitzinnige refrein zal weer aanslaan bij vele mensen. In
nummers als ‘About U’, ‘Earth Stands Still’ en ‘Catpiss’ rockt de
band op een toegankelijke manier. Enige industriële invloeden
overheersen dan weer in ‘Shoot Song’. ‘Long Walk’ charmeert door
zijn harde gitaren en gesproken passages en het album eindigt met
twee meer ingetogen tracks, waarbij ‘Until I’ve Been Forgotten’
zelfs psychedelische Pink Floyd trekjes vertoont, mede door de
schreeuw op de achtergrond. Samengevat staan er dus best wel aardige
nummers op ‘Superbitch’, maar uiteindelijk ontbeert het album de
knallers om van een echt hoogtepunt te spreken. |
