|
Toen ik enkele maanden terug
volume I besprak wisten we
zo dat er een vervolg zou komen. Het is nu zover, het tweede en
finale gedeelte van de Jimi Hendrix tribuut is een feit. Wederom
hebben een aantal muzikanten van de Lion Music stal hun favoriete
Hendrix nummer uitgekozen en gecovered. Dit album is geen “cover
band” project, zegt men in de biografie. Zo komt het nou net wel
over want al bij de twee eerste nummers krijg ik het gevoel dat ik
me hier bevind op een zonnige markt waar een coverband de muziek van
Hendrix technisch onberispelijk maar net iets te braaf laat horen.
Deze tweede editie vervult me dan ook met hetzelfde
gevoel als de eerste: het klinkt allemaal perfect, het zijn goede
muzikanten, maar juist die ‘spirit’ ontbreekt. Geen enkel nummer
heeft nog de broeierige drive van het origineel en op sommige
momenten bedenk ik dat dit de geknipte versies moeten wezen om op
luchthavens e.d. te draaien.
Braaf uitgevoerde, veredelde afgevlakte versies dus.
Ook al is
dit ongetwijfeld heel spontaan en integer bedoeld, het doet wel
enigszins afbreuk aan waar Hendrix ooit voor stond: rebellie,
aardverschuivingen in de muziekwereld en een zelfdestructief vuur
dat je verteert. Met alle respect voor de ongetwijfeld vakbekwame
muzikanten die zich hieraan gewaagd hebben: verder dan flauwe
afkooksels komen ze niet. Een gemiste kans. |