|
Als je
overspoeld wordt met metal releases, wordt je wel wat kritischer,
ondanks het feit dat Armageddon Music zeer let op kwaliteit. En
hoewel Seventh One op het eerste gehoor een zoveelste power metal
band is, moet ik dit na het eerste nummer van het album ‘What Should
Not Be’ reeds bijstellen. Gelukkig, niet weer een standaard metal
album, maar eentje die hopelijk een langer leven beschoren is.
De band
beweegt zich in de genre’s power en heavy metal, met zo nu en dan
wat epische trekjes. Zanger Fredh heeft een dijk van een stem en
komt zeer overtuigend over. Echter, wat mij opvalt bij de meeste
power metal bands is dat de bas en drums niets meer doen dan de
basis vormen, waarover de lead gitarist zijn snelle spel kan
uitstrooien en, niet te vergeten, de zanger zijn teksten eruit
gooit. Wat dit betreft, past Seventh One wel in dit beeld. Maar de
zeer sterke zang alsook de prima gitaarpartijen van Hermansson, doen
het geheel toch boven de middenmaat uitstijgen en ook de variatie in
de nummers dragen bij aan een stuk luistergenot.
‘How Many
Years’ is een stevig heavy metal nummer, met krachtige uithalen van
Fredh, maar ‘Mercenaries Call’ kent een Gary Moore achtig intro,
waarbij de beide gitaristen laten horen dat ze goed kunnen
samenspelen. Ook een nummer als ‘Awaken Visions’ is erg sterk,
waarbij Fredh laat zien dat hij ook een donker geluid a la Dio kan
laten horen.
Volgens het
boekje is er op het album nog een rolletje weggelegd voor Torbjörn
Westerlind, die de keyboard partijen op het album voor zijn rekening
nam, helaas hoor ik het bijna niet terug. Toch is What Should Not Be
een prima metal album met enerzijds het overbekende en stereotype
power metal geluid, maar anderzijds gelukkig de nodige variatie en
een zeer goede zanger. En dit rechtvaardigt zeker de aankoop van dit
album. |
