|
Ik
denk niet dat het nodig is om Steve Overland nog voor te stellen,
maar voor alle zekerheid…
Samen met zijn broer Chris deed Overland voor het eerst van zich
spreken in het begin van de jaren ’80, met Wildlife, een band
die op zeker moment niemand minder dan Simon Kirke (Bad Company)
in zijn rangen had. Maar het was met FM dat hij zijn grootste
successen scoorde. Vooral hun eerste twee albums worden nu nog tot
de AOR- klassiekers gerekend. Overlands opmerkelijke stem is een
kruising tussen Paul Rodgers en Steve Perry, en lijkt nogal wat op
die van Robert Hart. Zijn veelzijdigheid maakt hem ook veelgevraagd
voor tribute-albums (Whitesnake, Yes, Iron Maiden,…).
Na de split van FM konden we Overland nog horen in de groepen
SO! en Shadowman, die lovende kritieken kregen, maar
geen al te groot succes kenden.
Voor
dit nieuwe album werkt Overland weer samen met zijn oude companen
Pete Jupp (Wildlife, FM, Samson, SO!) en
Bob Skeat (Wishbone Ash, Wildlife, SO!). Ze
waren oorspronkelijk van plan om FM nieuw leven in te blazen,
maar om een of andere reden ging dit niet door. Met nieuwe gitarist
Vinny Burns (Ten, Dare, Asia, Ultravox)
in de gelederen, kozen ze voor een verse aanpak en een nieuwe naam.
Zo werd The Ladder geboren (niet te verwarren met de
Amerikaanse band uit de jaren ’80).
Het
album start met een drietal schitterende nummers. Gigantische
hooks, pakkende melodieën, prachtige harmonieën,… Dit is hemelse
AOR. Vooral “Do You Love Me Enough” is echt wel een memorabel
nummer. Jammer genoeg kan de band die kwaliteit niet helemaal
aanhouden. Ondanks een beloftevolle start, is “Dangerous” net zo
cliché als de titel doet vermoeden, en er staan nog wel een paar
opvullertjes op. Maar gelukkig is Overlands soulvolle stem meer dan
goed genoeg om eender welk nummer iets speciaals te geven. En als er
dan nog prima nummers als “When Tomorrow Comes” en “Too Bad” volgen,
heb je weinig om over te klagen. Het gitaarspel van Burns is zeer
degelijk, en past perfect in deze gepolijste AOR-stijl. Verwacht dus
niet de stevige riffs en flitsende solo’s die hij bij Ten
speelde.
“Future Miracles” is een knap album, waarop vooral de glorieuze stem
van Overland opvalt. Een waardevolle aanwinst voor elke AOR-
collectie. |
