|
Van Endless besprak ik eerder al hun tweede album ‘Vital
# 1’. Dit was een fijne gothic metal plaat met nog duidelijke
invloeden van Sentenced en Paradise Lost. Intussen heeft de band
niet stilgezeten, een nieuw album bijeengepend en werd er in de
persoon van Petr Hutin een nieuwe bassist gevonden. Met dit album
wonnen zij onlangs de Tsjechische Grammy Award in de categorie
‘hard’n’heavy’, de tweede maal reeds.
Toch moet ik eerlijk bekennen dat ik aanvankelijk wat
moeite had met Endless nieuwe stijl in de vorm van ‘Perfect Message’.
Een aantal nummers klonken wat rommelig en de muziek steekt heel wat
complexer en voller in elkaar dan vroeger. Het duurt gewoon wat
langer eer je de songs als dusdanig gaat herkennen. Dit vroeg om
nader onderzoek.
Er staan nog heel wat sferische intro’s op dit album,
maar algemeen gezien klinkt ‘Perfect Message’ een stuk harder dan
zijn voorganger. Dat merken we al meteen in ‘Between A Rock And A
Hard Place’ waarin vette riffs geflankeerd worden door grunts. Maar
er zijn ook momenten van cleane zang, hijgend gefluister en
melodieuze gitaarmelodietjes. Soms doet het me denken aan een harde
versie van Killing Joke. En hier zijn we bij de ontdekking aanbeland
dat er ditmaal ook subtiele, alternatieve elementen in Endless’
muziek geslopen zijn. Van het zware ‘363 Days’ is onlangs een
videoclip gemaakt. ‘No Cover’ is aanzienlijk kalmer en breekbaar
gezongen, maar zwelt aan tot een gespierde granaatinslag. En zo
leunt heel het album in feite op twee soorten zang, de ene aangezet
met korzelige riffs, de andere liefdevol begeleid door fijn
gitaarspel. Namen als Soulfly, Fear Factory en Tool schoten me door
de geest, maar het is allemaal toch nog anders.
Bij het zesde nummer ‘Need To Rest A While’ kunnen we
inderdaad even verpozen want dit is een attractief stukje
instrumentaal kunne. Dan gaat het meer de alternatieve kant uit maar
een vast onderdeel van elk nummer zijn de energieke uitvallen
temidden van momenten van betrekkelijke kalmte.
Endless koos wederom voor een productie van Jan Nemec
en het album kreeg een Duitse mix en mastering in Hannover en Bremen.
Het straalt veel meer kracht en woede uit dan voorheen. De band
klinkt een stuk volwassener en lijkt zijn eigen identiteit gevonden
te hebben. |
