|
Meteen al bij
de opener “Spiders And Flies” krijg je het gevoel dat je met het
sterkste Dead Soul Tribe album tot nog toe te maken hebt. Meerdere
thema’s in één song en minder voor de hand liggende composities
maken het geheel allemaal nog veel boeiender. Hierdoor doen de
songstructuren terug meer aan Psychotic Waltz denken dan aan de
vorige DST albums. Wat in mijn ogen dan weer een stap vooruit is,
zonder echter afbreuk te doen aan de vorige twee albums: ‘Dead
Soul Tribe’ & ‘A
Murder Of Crows’.
Net zoals op
die vorige albums zijn de ritmes ook dit keer weer niet zo
alledaags. De stuwende songs sleuren je zonder medelijden mee op hun
muzikale avonturen en na een tweetal ritjes ben je verkocht. Waar we
vroeger al meermaals konden constateren dat Devon Graves (aka Buddy
Lackey) een begaafd zanger was moeten we nu ook nog vaststellen dat
hij een enorm goede muzikant is. Alle instrumenten buiten de drums
werden door hemzelf ingespeeld. Niet zo evident, luister
bijvoorbeeld maar eens naar het nummer “Why?”. Ook ‘industrial metal’
gaat niet ongemerkt aan DST voorbij. Sommige Psychotic Waltz nummers
hadden al een ‘techno inslag’ maar op “Wings Of Faith” springt de
elektronische beat meteen in het oo(g)r. Geen slecht nummer maar
toch wat minder geslaagd dan de rest, vind ik.
 Het
meest intrigerende vind ik echter nog steeds de momenten waarop
Devon zijn dwarsfluit bovenhaalt. Ook op dit album wordt onder
andere op het nummer “Toy Rockets” door middel van dit instrument
voor nog meer diepgang gezorgd. Het tweede nummer met dwarsfluit is
de heropname van “Just Like A Timepiece” uit zijn soloalbum: ‘The
Strange Mind of Buddy Lackey’. Dit Jethro Tull achtig nummer was
destijds al een prima song maar de bewerking en kwaliteit van de
huidige opname zijn zoveel beter dan het originele nummer uit 1993.
Gelukkig dat ook Devon heeft ingezien dat dit nummer nog een goede
bewerking en uitvoering nodig had opdat het niet in de vergeethoek
zou terecht komen. Voor de muziekliefhebber die voor het eerst van
Dead Soul Tribe hoort wil ik er wel nog even bij vertellen dat Devon
Graves in de rol van ‘Agony’ één van de drie stemmen vertolkte die
hun stempel drukten op
‘The
Human Equation’ van Ayreon.
‘The
January Tree’ is echt een groeialbum. Telkens je de cd beluistert
ontdek je meer en leer je de songs beter kennen en appreciëren. De
gedrevenheid voel je echter al van de eerste keer waardoor de zin om
dit album opnieuw te draaien blijft bestaan. Hierdoor is dit derde
album het meest uitgebalanceerde en sterkste album van Dead Soul
Tribe tot nog toe en de aanschaf dus meer dan waard!
|
