|
Looping:
nee, het gaat hier niet om een term uit het luchtwezen, maar om een heus
muziekgenre. Looping is namelijk het herhalen van een
geluidsfragment (een sample). De kunst bij looping is het vinden van een
begin en eindpunt met een vrijwel gelijk volume en klank om zo een
hoorbare overgang te voorkomen als de loop weer terugkeert naar het
beginpunt. En eigenlijk zou je dan al stilaan beginnen te denken: is dit
nou niet net het tegengestelde van progressieve rock : kort nummers
zonder tempowisselingen!
Maar
goed, Transcollaboration is het 5-jarig project van David Cooper Orton
(Wales) en James H. Sidlo (USA). Deze twee looping-muzikanten hebben
elkaar leren kennen op de Looper’s Delight online forum voor samplists,
waarin hevige discussies worden gevoerd omtrent diverse technieken en
ideeën betreffende looping. Voer voor techneuten zou je dan denken. Het
resultaat van deze transatlantische samenwerking is een geheel van
geluidsfragmenten (soundscapes) en ‘ambient’ muziek met af en toe een
knipoog naar Brian Eno en Robert Fripp.
De
muziek is eigenlijk een mix van elektronische en akoestische loops. De
eerste 7 tracks zijn ambient, heel rustig, ja soms etherisch. Maar de
nummers vallen wel heel kort uit en mogen gerust wat meer uitgesponnen
zijn. Gewoon languit in de zetel zakken en je laten bedwelmen door de
muziek, alleen begint het na enige tijd wat monotoon te worden.
In het
tweede gedeelte wordt er dan gebruik gemaakt van elektronische (soms wat
steriele) percussie en sequencers. Af en toe zijn er interessante
passages tussen gitaar en bas, maar opnieuw vallen deze nummers te kort
uit.
Kortom,
ik kan me inbeelden dat techneuten en dan vooral fans van looping en
sampling hier heel wat in zien, maar voor de
doorsnee muziekliefhebber (en zeker voor de echte progfanaat) bevat deze
cd te weinig originele ideeën en kan het mij persoonlijk maar matig boeien. |
